Codzienne funkcjonowanie człowieka obejmuje nie tylko i wyłącznie świadome decyzje, ale też nawyki, automatyczne reakcje i utrwalone sposoby interpretowania różnych sytuacji. Właśnie na tym obszarze skupia się hipnoterapia, która wykorzystuje stan skupienia uwagi i zmniejszonej koncentracji na bodźcach zewnętrznych. Hipnoterapeuta podczas pracy może prowadzić rozmowę oraz używać określone techniki relaksacyjne i sugestie, jednak ich przebieg uzależniony jest od celu spotkania a także indywidualnej sytuacji osoby uczestniczącej.
Hipnoza nie znaczy utraty świadomości ani całkowitego braku kontroli nad własnym zachowaniem. W praktyce ważne jest też to, że reakcje na stosowane techniki mogą być bardzo różnorodne, dlatego sposób prowadzenia spotkania nie za każdym razem wygląda tożsamo.
Istotnym elementem jest sama sesja hipnoterapii, która zwykle poprzedzona jest rozmową dotyczącą oczekiwań, aktualnych trudności i powodów zgłoszenia się na spotkanie. Taki odcinek ma znaczenie również z praktycznego punktu widzenia, ponieważ daje możliwość ustalić, czego de facto dotyczy problem i jakie obszary wymagają omówienia. Następnie może pojawić się wprowadzenie w stan relaksu oraz skupienia uwagi, po którym stosowane są techniki odpowiadające przyjętemu sposobowi pracy. Nie każda osoba reaguje na nie w analogiczny sposób. U części osób łatwiej przychodzi skupienie na głosie terapeuty, inni pozostają bardziej świadomi otoczenia. Różnice mogą dotyczyć też czasu potrzebnego na osiągnięcie dobrego poziomu koncentracji. Z tego powodu przebieg pojedynczego spotkania nie powinien być traktowany jako sztywny schemat.
Określenie „praca z podświadomością” bywa używane w porównaniu do działań związanych z nawykami, automatycznymi reakcjami czy utrwalonymi przekonaniami. Warto natomiast rozróżnić popularne określenie od języka stosowanego w nauce i psychologii. W trakcie rozmów o hipnoterapii można spotkać się z twierdzeniami, że określone wspomnienia lub reakcje są przechowywane w podświadomości i można je wprost zmodyfikować. Takie uproszczenia nie oddają całej złożoności procesów psychicznych. W praktyce uwagę kieruje się raczej na sposób przeżywania doświadczeń, schematy zachowania oraz reakcje pojawiające się w określonych sytuacjach. Znaczenie ma też cel, z jakim dana osoba podejmuje terapię, ponieważ techniki wykorzystywane przy pracy nad nawykami mogą różnić się od tych używanych przy innych trudnościach.
Przed rozpoczęciem takiej formy pracy warto ustalić, jaki problem ma być przedmiotem spotkania i jakie są jego dotychczasowe uwarunkowania. Hipnoterapia nie zastępuje każdej formy pomocy psychologicznej lub medycznej, a w niektórych sytuacjach konieczna może być konsultacja z właściwym specjalistą. Znaczenie moraz sposób rozumienia samej hipnozy: nie jest ona snem, lecz szczególnym stanem skupienia sugestie, w którym osoba może pozostawać świadoma przebiegu spotkania. Uwagi prezentowane w trakcie sesji nie działają jednakże jak automatyczne polecenia, a ich odbiór zależy w głównej mierze od nastawienia, oczekiwań i indywidualnych cech uczestnika. Z praktycznego punktu widzenia warto więc patrzeć na hipnoterapię jako na określoną metodę pracy, a nie jako uniwersalne rozwiązanie wszystkich problemów.
Polecana strona: marekwolan.pl